Monday, December 24, 2012

Beannachtaí An Linbh Is Dia Oraibh Uile


(Is dócha ná a mhalairt go bhfuil an scéilín seo léite agaibh cheana, ach siúd is gur fíor geall le bheith gach tarlú ann, seo chugaibh arís é.) 

Cúpla Punt um Nollaig 


Im iarchéimí le Cheimic mé, bhí mé de shíor ar ghannchuid airgid.  Agus an Nollaig ag teannadh liom, ghlacainn post sealadach in Oifig an Phoist, Sráid an Phiarsaigh.  Níorbh éasca an dá thrá a fhreastail, idir thaighde agus Phost, mar bhíodh mo chomhairleoir taighde amhrasach fúm an tráth sin bliana, é de shíor am lorg sa tsaotharlann agus mo chomhthaighdeoirí ag cur mí-threoir air chun nach mbeadh teacht aige orm. 
I moch na maidine, i bhfad roimh éirí na gréine, síos liom ar mo shean-Vespa go Sráid an Phiarsaigh.  Agus an mála poist arna líonadh agam, amach liom ag seachadadh litreacha ó bhun barr Shráid Grafton agus sna foshráideanna a ghabhann aisti. 
I ngar do dheireadh mo “shiúil”, mar a thugtaí ar raon seachadta, thagainn uirthi, lá i ndiaidh lae, ag seasamh sa doras, gan focal aisti, ag feitheamh liom, an dóchas ag lonrú ina súile is mé ag teannadh léi, is ag múchadh nuair ba léir nach raibh rud ar bith agam di.  Lá i ndiaidh lae, maidin is iarnóin, b’in romham í.  Faoi dheireadh, i ngar cúpla lá don Nollaig, labhair sí. 
“Anything from England, sir?”
“No, Mam, not a thing.”
“You sure?  You can always tell, her picture on the stamp, you know.”
“Nothing today, Mam.  Maybe tomorrow.”
“Yeh, tomorrow.  Tomorrow for sure.”
Leag sí lámh ar mo mhála.
“He can’t get home, you know.  Terrible hard they are over there.  Never a bit of time off for the Paddies, he says.  So he sends me the few pounds, for the Christmas, like.”
Lá i ndiaidh lae, ach faic na fríde agam di. 
Agus mé ar mo shiúl deiridh roimh Nollaig, bheannaigh sí dom, ag guí “Happy Christmas” orm is ar mo mhuintir agus rith deor léi ó shúile gan dóchas síos gona smig chrón ghuaireach.
“It’s likely tied up in England,” arsa mise.  “Should be here the day after Steven’s.”
“Tied up in England, you say?  You’d think they’d make the effort, it being Christmas and all.”
Cúpla lá faoisimh agam sa bhaile agus ansin ar ais liomsa, mar aon le cúpla leaideanna eile ón ollscoil, chun fuílleach na Nollag a ghlanadh agus an oifig sórtála a chur ina gnáthriocht arís.  Agus, ar m’anam, bhí litir ó Shasana agam di.  Ach ar theacht fad lena doras dom, ní raibh sí romham.  Suas staighre liom, suas go barr an tí.  Chnag mé ar an doras ach freagra ar bith ní bhfuaireas.  Ghob ceann amach ó dhoras trasna an léibhinn uaim. 
“You looking for Maggie, Maggie Flynn?  Took bad, she was, Christmas morning, and rushed off to the Mater.”
Chuireas an litir im phóca agus ag deireadh mo shiúil, dhírigh mé ar an Mater agus ligeadh isteach chuici mé ar feadh bomaite. 
“Just like you said,” ar sí de ghuth lag.  “Held up in England.  Isn’t it nice of you to traipse all the way over here just to bring it to me.  I knew he’d never forget.  Me couple of pound at Christmas.”
Agus d’fháisc sí an litir lena hucht agus thit ina codladh.
Ar mo shlí amach dom, sméid an bhanaltra orm.
“You related?”
“No, just her postman.  She was expecting a letter.  How soon will she be out of here?”
“So that’s what she was going on about with her “held up in England, the hoors.”  I’m glad you got it to her for now she’ll calm down and maybe get a bit of sleep.  But as for her getting out of here, it’ll be a miracle if she sees the year out.”
Cúpla punt um Nollaig, cúpla domsa agus cúpla eile dise, agus suaimhneas croí di maille leo.

2 comments: