Sunday, August 29, 2010

An Garraíodóir Eile (II)

Mar a scríobh mé cheana, cheadaigh Cosantóir na mBilí dom an chearnóg thoir-thuaidh den ghairdín a bhánú de chrainn agus d’éirigh liom ceapach ardaithe amháin a thógáil ansin um earrach. Só, a deir sibh, “An raibh rath ar an obair sin?” Cinnte, bhí, ach deacrachtaí freisin. Le breis is mí anuas tá an mheánteocht anseo ag barr an chnoic 10°F níos airde ná mar is gnáth. Dá bharr sin is bocht an pailniú atá ar na plandaí tráta agus tá claonadh ar na torthaí titim go talamh agus iad gan a bheith lán-aibithe fós. Ar an lámh eile de, tá muid ag baint punt súnna craoibhe in aghaidh an lae le deich lá anuas agus tá an dealramh ar an scéal go leanfaidh an scéal amhlaidh go ceann coicíse. Subh, pióga agus ‘coulis’ (le cur ar uachtar reoite) a dhéanfaidh mé nuair a bheidh an obair sa ghairdín críochnaithe againn. Ag deireadh na seachtaine seo chugainn cuirfidh mé síol biatais i dtalamh mar aon le síol cairéid.

An bhliain seo caite sa ghairdín cois bóthair san áit ar chuir mé planda beag de Matteuccia struthiopteris (Ostrich Fern) an bhliain roimhe, bhí suas le dosaen raithneach ag iomaíocht lena chéile. Bhain mé deich gcinn díobh, chuir i bpotaí iad agus chuir fógra lámhscríofa in airde ag rá go raibh na plandaí ar fáil saor in aisce. Laistigh de lá ní raibh ach dhá cheann fágtha agus an lá dár gcionn bhíodar go léir imithe. Le teacht an fhómhair d’fhill roinnt de na daoine a fuair na raithnigh le torthaí a bhronnadh orainn. I mbliana agus muid ag obair ar an ngairdín sin, is minic a thagann duine chugainn ag iarraidh raithneach eile, nó comhairle faoi phlanda éigin agus stopann carranna ar uaire le fótó a thógáil. “Féach anois gur ‘local attraction’ muid,” arsa An Cosantóir. Agus is dócha go bhfuil an ceart aici mar tá rud éigin faoi bhláth sa ghairdín sin ó thús Mhárta go dtí lár Dheireadh Fómhair.

No comments:

Post a Comment