Wednesday, June 23, 2010

Beirt Bheathaitheoirí, Duine Díobh ina Ainneoin Féin.



Tá a fhios go forleathan go bhfuil mo chéile ina héan-bheathaitheoir díograiseach a bhfuil cúig ionad beathaithe aici ag imeall na coille ar chúl an tí. Ó thángamar go dtí an teach seo breis is fiche bliain ó shin tá thart ar chúig is tríocha cineál éin feicthe againn ag baint leasa as flaithiúlacht mo chéile. “thart ar” a deirimse mar níl muid ar aon aigne faoi éan amháin agus dá bharr sin tá ceithre is tríocha ag mo chéile agus cúig is tríocha agamsa. Pé ar bith é, ní raibh aon suim agamsa bheith im bheathaitheoir. A mhalairt ar fad a bhí i gceist agam, ach le cúpla lá anuas tá sé tugtha faoi deara agam go bhfuil ar a laghad dhá ainmhí á mbeathú agam. An mháthair-ghiorria a ndearna mé tagairt di ó chianaibh, tá a gnáthóg aistrithe aici go bun an ghairdín mar a bhfuil idir thorthaí agus glasraí ar fás agam. Dealraíonn gur cineál epicure í an giorria céanna siúd is nach n-itheann sí dem ghairdín ach na súnna talún, idir dhuilleoga agus thorthaí. Tá trí thom fraochán gorm agam agus na fraocháin ar cheann díobh ag aibiú faoi láthair. Chuaigh mé inné chun eangach a chaitheamh thart ar an tom sin d’fhonn na fraocháin a chosaint ar an éanlaith, ach b’in os mo chomhair siopmonc (Tamias) ag iniúchadh gach caoire agus ag ithe na cinn abaí. Níl eangach ar domhan a bheadh ina bhac ar an leaid sin.

2 comments:

  1. Agus déarfainn go mba ghá an eangach féin a chosaint ar an leaid céanna!

    ReplyDelete
  2. Sin é díreach a bhí i gceist agam.

    ReplyDelete