Friday, August 21, 2009

Caomhnóirí Gaoithe agus Na Stylites Nua

Agus Aonghus ag tagairt do Thréadlitir an Phápa, rith sé liom go raibh an píosa seo thíos áit éigin im chomhaid.

Caomhnóirí Gaoithe agus Na Stylites Nua

Agus muid ag taisteal an bhliain seo caite ar Ynys Môn na Breataine Bige, níor fhéad muid gan suntas a thabhairt don mhéid tuirbíní gaoithe a bhí mar a bheadh arm fathach ag máirseáil trasna cósta thuaidh an oileáin. Iad uilig ag casadh agus, go deimhin, gaoth a ndóthain agus a mórdhóthain á dtiomáint. Muid meallta go mór ag an modh seo ginte leictreachais. Ar ndóigh bhí léite agam faoin a leithéid, ach b’fhánach ag duine dul ar a dtóir anseo in Connecticut, ainneoin a “ghlaise” is a mhaítear sinn a bheith.

Luaigh muid a raibh feicthe againn le húinéir an óstáin a raibh lóistín againn ann an lá sin agus baineadh stangadh asainn ag an racht feirge a bhuail é.
“Iad ag lot na tíre,” ar sé, a aghaidh ar lasadh. “Is beag ar fad a ghineann siad agus cad faoin am nach séideann an ghaoth?”
“An dtarlaíonn a leithéid go minic anseo?” a deirimse, súil liom ar na crainn ar fhiarfhás lasmuigh.
“Cuma,” ar sé, “mar is ag baint den tírdhreach atá siad agus ag cur as do na turasóirí. Ní le haghaidh a leithéid a fheiceáil a thagann daoine go dtí na bólaí seo agus dealraíonn gur ag cur as don iascaireacht atá siad, freisin.”
“An bhfuil a dhath gur féidir libh a dhéanamh chun cur ina gcoinne?” arsa mo chéile ag tabhairt sonc sna heasnacha dom. Í iontach tugtha do bheith ag gríosú “daoine suimiúla” a mbuailimid leo agus muid ar saoire.
“Táid ann,” ar sé, “a bhfuil pleananna acu ach sin a bhfuil le rá agam faoin scéal,” ar sé, “ach feicfear amach anseo nach in éagmais dáiríreachta atá muintir na háite seo.”
D’fhill sé ar an gcistin chun dul i mbun dinnéar a réiteach agus tháinig ógbhean, iníon leis, chun freastal orainn sa bheár.
“An nimh aige do na tuirbíní,” a deirimse agus í ag líonadh cúpla gloine beorach dúinn. Chaith sí súil thart ar an seomra. Ní raibh ann ach muidne. Chrom sí im threo.
“An bhfuil cloiste agat faoin rud ar a dtugtar “ancient lights”? ar sí.
“Tharlódh go bhfuil,” a deirimse. “Ní cheadaítear foirgneamh a thógáil a bhainfeadh solas ó fhoirgneamh atá ann cheana féin gan cúiteamh a dhíol le húinéir an fhoirgnimh sin.”
“Sin díreach agat é,” ar sí, “ach táid ann anseo a chreideann go bhfuil a leithéid agus “cearta gaoithe” ann. Creideann siad go bhfuil na tuirbíní ag lagú na gaoithe, ag baint a gcearta gaoithe ón muintir a chónaíonn ar thaobh fothana na dtuirbíní.”
Chuaigh sé rite liom gan briseadh amach ag gáire ach mhúch mé é mar ba léir go raibh an ógbhean lán dáiríre.
“Ní mór m’eolas ar an dlí sna bólaí seo,” a deirimse, “ach trácht ar bith ar chearta gaoithe níl cloiste agam go nuige seo.”
“Well, cloisfidh tú fúthu amach anseo,” ar sí agus faghairt ina súile. “Ar chuala tú riamh faoi Shíomón Stylites?”
“Nárbh in fear a chaith bunús a shaoil ar bharr colún cloiche?” arsa mo chéile.
“Well, sul i bhfad, feicfidh tú fótó sna nuachtáin a mbeidh daoine ar bharra na dtuirbíní le feiceáil ann. Caomhnóirí na Gaoithe a bheidh acu orthu féin agus mar aidhm acu réabhlóid a adhaint ar fud na tíre, ach ní uaimse a chuala tú focal faoin bhfeachtas sin.”
Bhí ar mo chéile bailiú léi i dtreo an leithris ar eagla go bpléascfadh sí le teann ríméid, í ag fágáil fúmsa aghaidh lán de chomhthuiscint agus comhbhá a dhíriú ar an ógbhean.

“Mo ghraidhin thú as guaim a choinneáil ort féin,” ar sí agus muid ag ullmhú don leaba. “Meas tú gur as a meabhair atá siad nó b’in thar a gcuala mé riamh. Caomhnóirí na Gaoithe! Síomóin Nua Stylites! Go bhfóire Dia orainn.”
Níor lig mé uaim ach ‘hm’, ach ó shin i leith is san airdeall atá mé ar an bhfótó céanna.

3 comments:

  1. Daoine ag dreapadh go barr na dtuirbíní atá i gceist agat? N’fheadar, ach gach uair a fheicim fótó de thuirbín gaoithe, tagann an bheirt úd chun cuimhne agam.

    ReplyDelete
  2. Ní hé an saol atá ina mhac ait, ach iad siúd a a dhreapfadh na tuirbíní gaoithe, b'fhéidir...

    ReplyDelete